Moeder wordt in gemeentehuis denigrerend behandeld, dan doet ze dit…

17 x GEDEELD
 

Een vrouw genaamd Emily ging naar het gemeentehuis om haar rijbewijs te laten verlengen. Als de ambtenares naar haar beroep vraagt, weet Emily niet goed wat ze officieel zou moeten zeggen. “Ik bedoel” zegt de ambtenares “Heb je een beroep of ben je maar …” “Natuurlijk heb ik een beroep – ik ben moeder” onderbreekt Emily haar. “Moeder is geen officiële beroepsbetrekking. Dus: huisvrouw” zegt de beambte.

Ik was dit kleine voorval al lang vergeten, tot ik mij op een dag in een gelijkaardige situatie geplaatst zag.

De vrouw voor mij aan de receptie was duidelijk een carrièrevrouw – efficiënt, zelfbewust en ze hechtte wellicht groot belang aan ronkende en chique titels zoals “Hogere Stadsbeambte” of “Regulerende Hoge Ambtenaar”.

“Uw beroep?” vroeg ze met minachtende blik. Ik had geen idee wat er met me aan de hand was, maar deze woorden rolden spontaan van mijn lippen: “Ik ben onderzoekscoördinator hoofd aan het Instituut voor Kinderontwikkeling en Intermenselijke Relaties.”

De pen in haar hand verstijfde boven het formulier en ze keek me aan alsof ze me niet begrepen had. Dus herhaalde ik mezelf langzaam en duidelijk, met de nadruk op de belangrijkste woorden. Daarna kon ik mijn lach nauwelijks onderdrukken toen ik zag hoe ze deze titel in het veel te kleine voorbestemde vakje probeerde te murwen.

“Mag ik u iets vragen” zei de beambte met voorzichtige interesse “wat doet uw instituut precies?”

Ik hoorde mezelf met veel zelfvertrouwen en zonder verpinken zeggen: “Ik leid een lange termijn onderzoeksprogramma (welke moeder niet) in het laboratorium en doe ook veldonderzoek (zowel binnen als buiten). Ik werk nu aan mijn doctoraat (als professionele gezinsmanager natuurlijk) en heb al vier prijzen gekregen (mijn dochters).

Dat is natuurlijk erg veeleisend en ik werk minstens 14 uur of meer per dag (eigenlijk moet men 24 paraat staan). De baan is een veel grotere uitdaging dan eender welke carrière in de privésector, maar de verloning is veel beter en aantrekkelijker als al het geld in de wereld.”

Men merkte hoe de dame steeds maar respectvoller werd en op het einde begeleidde ze me zelfs naar de deur.

Toen ik daarna onze oprijlaan opdraaide, voelde ik me vol vreugde over mijn nieuwe glamoureuze carrière en werd ik door mijn laboratoriumassistenten begroet – 13, 7 en 3 jaar oud. Ondertussen hoorde ik mijn nieuwste onderzoeksobject in het kinderprogramma (6 maanden oud en zoet als suiker) een nieuw vocaal patroon uitproberen.

Ik voelde me geweldig. Ik had de bureaucratie overwonnen! Ik ben nu in hun bestanden iemand belangrijker dan “maar een huismoeder”.

Moeder: wat een fantastische baan!

Zouden grootmoeders later een senior functie krijgen aan het Instituut voor Kinderontwikkeling en Intermenselijke Relaties? Ik geloof van wel, net zoals de tantes “Wetenschappelijk Onderzoekend Personeel” zijn …

Ze heeft groot gelijk en dat is nog geeneens een beetje overdreven – want het moederschap is meer dan een voltijdse baan.

DEEL deze persoonlijke triomf met iedereen die je kent en eer alle moeders in je leven!

Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste Prankster Video’s? Abonneer je dan op ons YouTube-kanaal door op de rode knop hieronder te klikken.