Het ontroerende verhaal van een jochie die in een weeshuis in kooi werd vastgehouden en nooit buiten kwam… Totdat!

De moeder van het jongetje Israël kon haar ogen niet geloven toen ze hem voor het eerst zag in een weeshuis in Bulgarije. Hij zat opgesloten in een kooi en was zwaar ondervoed. Ze vertelt nu haar verhaal over haar emotionele adoptieproces in de hoop andere mensen ook te inspireren.

Stacey Gagnon is enorm blij dat Israël nu deel uitmaakt van haar familie, maar de omstandigheden waarin ze hem aantrof is ze nog altijd niet vergeten.

Ze heeft haar verhaal gedeeld in een blogpost omdat ze het belangrijk vindt dat anderen dit ook horen. Ze heeft met haar man nog 6 andere kinderen geadopteerd, maar bij geen van allen was het proces zo emotioneel als bij Israël.

Ze hebben hem geadopteerd via de stichting Little Things, en Stacey kon niet wachten om van Amerika naar Bulgarije te reizen om hem op te halen. Hij moest daar letterlijk worden gered, omdat hij in het weeshuis werd vastgehouden. Ze had meteen door dat het een barbaarse instelling was. Israël zat vanaf zijn geboorte opgesloten op de Gehandicapten-afdeling en kwam nauwelijks buiten. Dit is een foto waarop hij voor het eerst sinds tijden weer buiten is:

1

Ze was werkelijk geschokt toen ze hem voor het eerst zag. Hij was zwaar ondervoed, hij stonk naar urine en zijn bruine tanden waren in zeer slechte staat.

Ze wist zeker dat hij een gezonde jongen was toen hij werd geboren, maar dat hij een trauma heeft overgehouden aan de manier waarop ze hem hebben behandeld. Er werd niet naar hem omgekeken en daarom zijn zijn hersenen niet goed ontwikkeld.

Stacey kon alleen maar hopen op een wonder dat ze hem mee mocht nemen. Ze kon niet wachten om hem te voeden en te wassen. In haar hart wist ze ook dat Israël niet het enige verwaarloosde kind was, maar dat er elke dag kinderen worden mishandeld en doodgaan.

2

Gelukkig kon ze Israël na 8 maanden mee naar huis nemen. Stacey en haar man hadden wel begeleiding nodig omdat ze te maken hadden met een verwilderd en schuw kind.

Hij werd steeds beter en begon er ook gezonder uit te zien nadat hij weer goed begon te eten en wat aankwam. Toch was het duidelijk dat hij zijn trauma’s altijd met zich mee zou dragen.

3

Veel mensen luisteren aandachtig als Stacey het verhaal van Israël vertelt, maar gaan dan gewoon verder met hun leven. Stacy kan dit niet begrijpen, zij vindt het haar missie om de kinderen in weeshuizen een beter leven te geven.

Ze kan niet gewoon verder gaan met haar dagelijkse leven met de wetenschap dat er baby’s zijn die geen medische zorg krijgen, of dat kinderen worden opgesloten in kooien. Soms verdwijnen foto’s van adoptiekinderen zomaar van websites, omdat ze waarschijnlijk zijn overleden.

4

In acht maanden tijd is Israël flink gegroeid, en hij ziet er nu echt uit als een vierjarig jochie in plaats van iemand van anderhalf. Hij vindt het heerlijk om met speelgoed te spelen, en ook leert hij steeds meer woorden. Toen Stacy hem voor het eerst zag kende hij maar twintig woorden.

5

De foto’s van het ondervoede jongetje gaan door merg en been. Hij kreeg enkel vloeibare voeding in het weeshuis omdat dit makkelijk aan hem te geven was door de stangen van de kooi heen.

Gelukkig kon Israël worden gered, maar er zijn nog talloze kinderen die wachten op hulp en elke dag door een hel gaan. Daarom vraagt Stacey in haar blog aandacht voor deze kinderen. Ze vindt dat volwassen hun verantwoordelijkheid moeten nemen.

Als ik zie hoe mensen hun zorgeloze leven leiden, met barbecues, winkelen en voetbalwedstrijden, wil ik het liefst schreeuwen dat er kinderen doodgaan. Mensen kijken naar onze adoptiekinderen en zeggen ‘wat goed’ en gaan dan verder met hun leven. Ze zien Israël als levend bewijs van de foto’s in het weeshuis. Ze laten een traan – en gaan dan weer aan het werk op maandagmorgen. Het lijkt of niemand luister als ik zeg dat kinderen doodgaan, want als ze dat wel deden zouden ze ook huilen.

Stacy hoopt daarom dat ze met haar verhaal andere mensen kan raken, en dat zij zich ook gaan inzetten voor de kinderen die de hulp van volwassen hard nodig hebben.

Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste Prankster Video’s? Abonneer je dan op ons YouTube-kanaal door op de rode knop hieronder te klikken.

Reageer op artikel:
Het ontroerende verhaal van een jochie die in een weeshuis in kooi werd vastgehouden en nooit buiten kwam… Totdat!
Sluiten